Edukacja dla przemysłu

XXI wiek przyniósł nowe wyzwania przed edukacją zawodową. Nieustannie rozwijające się technologie sprawiają, iż absolwenci szkół zawodowych muszą być przygotowani na ciągłe podnoszenie swoich kwalifikacji. Nie ulega wątpliwości, że postęp technologiczny wymusił większe zaangażowanie pracodawców w szkolnictwo zawodowe. Ze względu na wysokie koszty, szkoły zawodowe nie są wstanie odtworzyć w swoich laboratoriach i warsztatach rzeczywistych warunków pracy. Ten problem może rozwiązać tylko ścisła współpraca szkół z przemysłem.

Kluczowym zagadnieniem jest udział pracodawców w tworzeniu podstaw programowych kształcenia w zawodach bo to oni wyznaczają umiejętności i widzę jakie są wymagane od przyszłych pracowników. Istotnym zagadnieniem jest tu umiejętność organizacji kształcenia praktycznego zgodnie z podstawami programowymi oraz z planami nauczania. Szkoła zawodowa aby sprostać wymaganiom obecnego rynku pracy musi posiadać odpowiednią kadrę nauczycieli oraz bazę dydaktyczną. Szkół zawodowych nie stać na zakup najnowocześniejszych urządzeń oraz brak kadry pedagogicznej uniemożliwia często otwierania nowych kierunków. Pomóc w tym obszarze może współpraca z pracodawcami, którzy włączą się znacząco w kształcenie zawodowe. Działaniem przybliżającym edukację i przemysł może być organizowanie praktyk i staży zawodowych u pracodawców. Współpracę ta może być zacieśniana w powstających klastrach edukacyjnych. Wskazane jest aby powstawały klasy patronackie w szkołach. Istotne jest również dostosowanie oferty edukacyjnej do gospodarki regionalnej. Poprzez szereg działań jak konkursy zawodoznawcze, wycieczki do zakładów pracy oraz zapraszanie pracodawców na uroczystości buduje się relację pomiędzy uczniami i studentami a pracodawcami. Edukację dla przemysłu należy promować, gdyż tylko wykształcona kadra „zawodowców” będzie motorem dla rozwijającej się polskiej gospodarki.
Krystian Sadowski, 06.09.2015